Depresja i perfekcjonizm. Este artículo no está disponible.Depresja i perfekcjonizm

Studia medyczne wymagają od studentów intensywnego zaangażowania, często związanego z wysokim poziomem perfekcjonizmu postrzeganego jako niezbędny do osiągnięcia sukcesu. Jest to przekrojowe, opisowe i analityczne badanie 206 studentów medycyny, którzy odpowiedzieli na Inwentarz Depresji Becka (wersja skrócona) i Kwestionariusz Perfekcjonizmu Réhaume.Średni wiek uczestników wynosił 21,49 ± 1,37 lat, a stosunek płci 1,43. Większość z nich była perfekcjonistami, a 29,6% cierpiało na umiarkowaną lub ciężką depresję. Zaobserwowano wysoce istotną korelację (p ≤ 0,001) między wynikami perfekcjonizmu a: (1) negatywnymi konsekwencjami perfekcjonizmu, (2) depresją i (3) negatywnymi konsekwencjami perfekcjonizmu i depresji. Studenci perfekcjoniści wykazywali więcej objawów depresji, zwiększony stres, większą samokrytykę, większe zwątpienie w siebie i brak inicjatywy niż studenci bez perfekcjonizmu.